Budowa szkoły w Tanzanii

Studenci WSE rozpoczynają przygotowania do niezwykłego projektu... budowy szkoły dla dzieci w Tanzanii. Ambitny pomysł narodził się po porocie z Afryki jednej z naszych studentek.....

W czerwcu 2008 roku członkowie Instytutu wyjechali do małej wioski Kiabakari w północno – wschodniej Tanzanii. Powstaje tam kompleks edukacyjny składający się z przedszkola oraz szkoły zawodowej. Podczas pobytu wolontariuszy szkoła przybrała realne kształty, a obecnie trwają przygotowania do przykrycia kompleksu dachem. Budowa ze względu na swoje położenie nie jest łatwa. Szkoła powstaje na wzgórzu, dostęp do wody jest tam ograniczony i musi być ona noszona przez ludzi w wiadrach z terenów położonych niżej. Poza kwestiami finansowymi (co oczywiste) istnieje jeszcze jedna bariera, która spowalnia prace budowy. W rejonie Mara, w którym mieszkali wolontariusze, postawy obywatelskie, jak i społeczeństwo obywatelskie nie są popularne. Nie ma więc mowy o pracy woluntarystycznej, tak potrzebnej na tym etapie. Rozbudowy i wyposażenia wymaga także budynek przeznaczony dla przyszłych wolontariuszy, który jest położony w wiosce. W przyszłości to właśnie tam będą się zatrzymywać osoby chętne do pracy w szkole, prowadzenia kursów, warsztatów itd. Oprócz pomocy przy budowie szkoły, Instytut przekazał zebrane wcześniej na ten cel fundusze.

Członkowie IBnC odwiedzili także żeńską szkołę w Buturu. Dopiero od niedawna dostęp do edukacji mają także dziewczynki, choć wciąż w większości przypadków ich główna rola ogranicza się do fizycznej, ciężkiej pracy w gospodarstwie domowym. Druga grupa wzięła udział w zajęciach w szkole, wolontariusze przekazali także publikację o Polsce w języku angielskim. W szkole każda książka, ołówek, zeszyt są na wagę złota.

Działalność Instytutu na rzecz Afryki jednak się nie kończy, projekt afrykański będzie kontynuowany. Obecnie trwają prace nad zorganizowaniem Dni Afrykańskich i licytacji przedmiotów z Tanzanii, z których cały dochód zostanie przeznaczony na wykończenie szkoły.

 „Wiedzę, jaką uzyskaliśmy tam na miejscu nie jest porównywalna z tym, co można dowiedzieć się będąc tu, czy to z książek, czy z Internetu. Mamy więc świadomość, że przetarliśmy szlaki dla następnych wolontariuszy. Podczas planowania kolejnych wypraw informacje na temat podróży, szczepień, leków, potrzebnego ekwipunku, realiów życia na miejscu będą bezcenne. Umiemy teraz przygotować kolejną grupę wolontariuszy, którzy będą mogli wyjechać do Tanzanii już nie tylko do prac fizycznych, ale także by uczyć i prowadzić przydatne dla mieszkańców kursy”. Katarzyna Izak, studentka III roku socjologii