Działalność poza uczelnią

Studenci WSE działają aktywnie także poza murami uczelni. Wspólnie ze studentami innych krakowskich uczelni sa inicjatorami lub aktywnymi działaczami wielu organiazacji. Poniżej przedstawiamy przykładowe z nich:

Klub Jagielloński

Klub Jagielloński powstał wiosną 1989 roku jako inicjatywa studentów i młodych pracowników naukowych wydziałów humanistycznych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Klub Jagielloński to przede wszystkim miejsce spotkań i dyskusji. 

Poszerzamy swoją wiedzę, rozwijamy zainteresowania, uczymy się dyskutować. Atmosfera debaty, nieustanne konfrontowanie poglądów i ścieranie się opinii - to wszystko zmusza do ciągłego poszukiwania argumentów "za" i "przeciw", ponownego rozważenia przyjętego stanowiska. Szczególnie istotny wydaje nam się namysł nad aktualnymi problemami życia społecznego, politycznego i kulturalnego. Inspiracji i wskazówek do dalszej dyskusji dostarczają spotkania z wybitnymi przedstawicielami nauki, sztuki i polityki.

Spotkania Klubu Jagiellońskiego odbywają się w poniedziałki (godz. 19) w Lochu Camelot, przy ul. Św. Tomasza 17 („zaułek niewiernego Tomasza”).

W roku akademickim 2006/2007 tematem tych spotkań jest „podstolik o wolności” (co dwa tygodnie – dyskusje nad wybranymi tekstami) oraz spotkania z cyklu „Pod lupą” (dyskusja na bieżące tematy polityczne i społeczne z zaproszonym gościem).

Klub Jagielloński organizuje także konferencje oraz promocje książek. Poza tym organizowana jest szkoła letnia „Akademia Dobrego Państwa” (ostatnia, organizowana we wrześniu 2006 r., była poświęcona tematowi „Patriotyzmu współczesnych Polaków”). Od roku 2002 środowisko Klubu Jagiellońskiego redaguje kwartalnik „Pressje”.

Kwartalnik Pressje

Środowisko powstałe wokół istniejącego od 1989 roku stowarzyszenia Klub Jagielloński powołało do życia w 2002 roku czasopismo „Pressje”. Na łamach naszego kwartalnika podejmujemy istotne problemy wcześniej dyskutowane na cotygodniowych spotkaniach Klubu najczęściej w Lochu Camelot, przy ul. Św. Tomasza 17 w Krakowie. 

Korzystając z inspirujących idei i współpracy z myślicielami związanymi ze środowiskiem „Kwartalnika Konserwatywnego”, „Ośrodka Myśli Politycznej” w Krakowie, z Warszawskim Klubem Krytyki Politycznej, z czasopismem „Arka” oraz „Arcana”, wyróżniamy cztery doświadczenia przeszłości, które szczególnie powinny przykuć naszą uwagę. Po pierwsze ponownego przemyślenia i rozpropagowania domaga się unikalne doświadczenie I Rzeczypospolitej. Naszym przodkom udało się bowiem stworzyć wyjątkowe w skali europejskiej państwo oparte o idee wolnościowe i republikańskie, państwo wieloetniczne i wielowyznaniowe, które dobrze funkcjonowało przez dwieście lat. Cnoty obywatelskie, współżycie różnowierców, wreszcie ideały wolności odcisnęły trwałe piętno na wielu europejskich nacjach.

Drugim ważnym elementem powinna być refleksja nad dwudziestowiecznymi polskimi zmaganiami z dwoma totalitaryzmami. Jan Paweł II w swojej ostatniej książce „Pamięć i tożsamość” zastanawiając się, dlaczego akurat naszą część Europy dotknęły w XX wieku tak straszne kataklizmy – wysnuwa przypuszczenie, że Europa Zachodnia mogłaby nie podołać tak ciężkiej próbie... Wystrzegając się popadnięcia w megalomanię, powinniśmy jednak w pełni ocenić i docenić heroizm wielu ludzi, oraz przemyśleć to niezwykle ważne doświadczenie zniewolenia i oporu. W wielu krajach Europy Zachodniej wciąż całkiem często można spotkać się z negowaniem zestawiania faszyzmu (czy też narodowego socjalizmu) z komunizmem, gdy tymczasem doświadczenie narodów środkowej i wschodniej Europy wskazuje, że były to dwie twarze systemów totalitarnych.

Po trzecie, konieczne wydaje się przemyślenie fenomenu „festiwalu wolności” z lat 1980 – 1981, związanego z powstaniem największego w historii Polski ruchu społecznego (a może narodowego) „Solidarność” wraz z religijną inspiracją wynikającą czy to z 16 października 1978 roku, czy to z pierwszej pielgrzymki papieża na Ziemie Polskie. „Solidarność” odwołująca się do cnót obywatelskich, do przezwyciężenia partykularnych interesów w imię wspólnego dobra, Normanowi Daviesowi przywodziła na myśl sejmikowanie szlachty. Nadwątlenie systemu komunistycznego przez zaistnienie pierwszej masowej i legalnej, niezależnej organizacji w bloku państw komunistycznych zapoczątkowało przemiany w naszej części Europy.

Wreszcie, ostatnim, szczególnie ważnym elementem, z którego powinniśmy w większym stopniu korzystać, jest doświadczenie ostatnich siedemnastu lat niepodległości. Obojętnie czy w ocenach naszych osiągnięć po 1989 roku dominują barwy jasne czy ciemne, nie ulega wątpliwości, że ogrom doświadczenia pozwolił na zdobycie wiedzy praktycznej, której tak bardzo brakowało społeczeństwu pozbawionego własnych instytucji politycznych i gospodarki wolnorynkowej. Zapraszamy do współpracy wszystkich, którzy czują się lub aspirują przyjęcia na siebie zaszczytnego tytułu obywatela, a więc człowieka świadomego swoich prawa ale i obowiązków wobec siebie, najbliższych i wspólnoty. Słowem zapraszamy tych wszystkich, którym droga jest idea Rzeczy Wspólnej – Rzeczypospolitej.